Ginoo, kaanindot ba sa kalinaw karon
kanindot ba sa tingog sa hinay nga paghulog sa mga ulan
sa atop sa akong balay
pagkaanindot paminawon ang huni sa kahilom
sa hangin nga bugnaw kaayong mihapohap sa akong aping
Ginoo, kaganiha sa akong katulugon
Nabati ko ikaw tapad kanako
Diha sa kainit og kahumok sa akong alugnan og habol
Nahimamat ko ang imong mga pulong og
Nasabtan ko ang imong mga pasumbingay
Ako diay usab ang usa sa imong mga balak
Nga imong gimugna sa matag adlaw
Nasabtan ko og nahimamat ko ikaw
Nianang sumbingay sa pag-abot og pagpanaw
Nianang mga saktong panahon sa pagpanghinog
Sa mga gihay og mga uhay og sa pagpangahulog niini sa yuta
Ang pagkalaya og ang pagpakahilom
Og ang bag-ong pagtubo.
Nasabtan ko ang tanan
Kay ikaw man ang naghatod
Ikaw usab ang mokoha pagbalik
Og ako nga imong mugna
Wala nay pagmahay
Gisugdan mo ang balak
Og imo na kining taposon
Og imo kining pirmahan sa imong ngalan
Dapit sa akong tiilan.
Daghang Salamat.
Ikaw ang akong Diyos sa Ulohan
Og Ikaw gihapon ang Diyos sa akong Tiilan.
Daghang kaayong Salamat.
No comments:
Post a Comment