Friday, January 16, 2009

nalipay ko sa dihang nakit-an nako nga naggakos mong duha


sa pikas lawak nga ang pultahan wala kaayo ninyo masirado
og sa dihang migawas ako nga nag-inosara sa akong
gipletihan nga kwarto,

wala ako diha sa matag adlaw,
depende lang og ganahan ko matulog nga ako lang usa,
og walay kauban,
wala nako matuyo nga nakit-an ta mong duha
nga naghalok,
og ikaw migakos kaniya og hugot kaayo,
og siya usab
mipiyong sa iyang mga mata nga morag namula
sa pag-iyak, bisan sa kalalaki niyang buhat,
og ikaw nga unta usab
babaye man,
ikaw baya gayod ang mikapyot kaniya
og mibira sa
iyang nawong padoul sa imong mga ngabil,
imong gikumot ang iyang tunga
gusto nimong dunay matulala

nagpaibog kaha ka?
kanako?
imo kaha kadtong gituyo?
gi-timing sa akong paggawas
aron ako makakita?


gusto ko nimong paseloson
sayop ka niana


kalit lang kadto, ambot og gituyo ba nimo,
apan wala na ako
manghilabot pa kaninyo,
kay kagahapon sa human sa atong katapusang
pagdulog,
miingon ka kanako sud sa akong lawak,
kining lawaka
nga akong gigawsan,
nga ako og ako lang ang tinood nimong gihigugma
apan nakahukom na kita sa pagtapos sa tanan.

wala na tang duha sugod gahapon
og ako nang gikuha ang extra key
sa akong room.

Dili ka na makasulod gawas dinhi.
Og dili na usab
ako mosangpit sa imong ngalan.
Nagkasabot kita sa pagputol sa atong
mga gidugtong.

gisirado niya ang pultahan.
Mipuli ang kahilom og ako mipadayon sa
akong lakaw.

Aduna usay nagpaabot kanako.
Siya ang akong kamatooran
nga akong sagubangon sulod sa tibook nakong kinabuhi.

Mihunong na ang ulan sa gawas.
Dili ko na kinahanglan ang payong.
Misilang ang bag-ong adlaw.
Nindot kaayo ang kabuntagon karon.

nalipay ko nga nakit-an nga naggakos mong duha
kay ang kalipay mo kalipay ko usab
kay ang tawong mahigugma gusto nga malipay ang iyang
gihigugma
ikalipay mo usab ang akong kagawasan
nga dugay ko nang gipangandoy

dili ko makita ang imong pagbakho
dili ko na pahiran ang imong mga luha
natapos na ang tanan
dili na nato hinumduman
ang atong kabuang.


No comments: