hubo nga kamatooran

pito ka kamatooran sa akong kinabuhi nga akong gitagoan sa akong lawak akong gipakaligo usa ka buntag niana sa sapa daplin sa akong gamay nga balay

og kay kamatooran man lagi ang imong gusto nga makita kanako silang pito nangaligo isip mga matood nga kamatooran

naghubo silang tanan, kita ang ilang mga sampot ang ilang mga bukog og unod, ang ilang mga luso,
og ang uban nga gustong moatubang kanimo
imong gipangasab-an, og ikaw mityabaw nga

"Hilas, hilas!"

Higala ko, milingiw ka, mipalayo kanako og dayon og bagotbot nga ako:

sus! pagkabastos!

ang gusto diay nimo nga kamatooran kanang gitabiltabilan sa mga sapot sa katilingban nga
gidayandayanan sa mga bulawan, nga gitabonan
sa mga bandana og mga borloloy og panapton nga seda

dili kana ang kamatooran,
kay ang kamatooran mao ang mga walay sapot,
ang mga walay maskara,
ang mga hunahuna nga walay tabil
sa mga purongpurong sa mga simbahan,
nga walay mga telon anang katilingban,
walay mikropono sa mga dayo og langyaw,
walay dikta sa baba sa imong mga agalon,
walay amo og walay sulugoon.

sakto ka, ang kamatooran mao ang kagawasan
sa atong pagpangaligo didto sa sapa nga tin-aw
nga ang akong sampot og ang imong sampot nagsinaw sa atubangan sa gamhanang adlaw

og misalom sa mga tubig nga walay labat,
sa mga hangin nga walay pultahan og bintana.