ang mga awit

mas nindot ang mga awit
mas nindot nga ikaw giawitan
mabati mo nga ikaw wala na diay
nag-inosara diha sa imong lawak
sa pipila ka tuig na nga nanglabay

sa imong pagdungog sa kabugnaw
sa tingog sa usa ka babaye nga miawit
sa iyang kasubo didto sa laing tumoy
sa kalibotan sa mga niebe
mihinay hinay usab og kahilis ang
imong mga kaguol tungod
kay midampi sa imong aping
ang kainit bisan kalayo pa kaayo
sa lugar diin natulog ang adlaw

mitikang ang imong tiil
padulong sa usa ka ang-ang labaw
gamay sa imong pamatasan nga
ikaw usa lamang ka mortal

anaa ka na sa tunga-tunga sa
dulunan sa kasakit og kalipay
mopadal-os ka unahan sa mga
patay nga sagbot ambak sa koral
sa mga kasakit og motindog ka
lantaw sa mga nangagi

gipili mo na ang paghabok sa mga
tanom sa kalipay dinhi sa mga hardin
sa mga paghinumdum sa mga humot
og matahom nga mga kabulakan

nakalimtan mo na ang tanan nga
ilang nabuhat og nasulti kanimo
sa dihang usa ka lamang ka pahiran
sa ilang mga pultahan

karon ikaw na ang pultahan nga andam
og abre sa pagpasulod sa mga umaabot
usa ka nagbuka nga mata lantaw sa
hayag nga kalibotan handom sa kakahoyan.