Saturday, January 17, 2009


ang atong mga gipakatulog nga pagbati
anaa sa mga kainit sa mga habol lamang

sayang
baya ang mga panahon nga nanglabay

kay kita gitayhop lang usab sama sa mga dahon
nga gitaral sa mga hangin
sa dako kaayong nataran nga wanang sa kalibotan

padulong sa lugar sa gipanglat-an sa kamingaw
nga walay ikasulti kabahin kanila sa panahon sa ilang
pagkabuhi og kabahin sa ilang nabati
nga kahaw-ang kay ilang gilubong ang mga kahinam

wala silay ikapaambit sa mga panganod nga ilang ikatagbo sa
ilang pagpanaw kabahin sa ilang angay
unta nga nabuhat og gani dili usab nila
ikapanugid ang wala nila mabuhat

nanglabay sila nga walay pagsabot kon unsa ba gayod
ang kalainan sa gugma og kahinam og
ginagmayng kalipay
kay gipangita nila ang kalipay nga walay pagkapalong

pagkasayang ba sa panahon sa pagpamuswak
kay gipangita nila ang mga wala diha og didto

gihandom nila ang mga kalipay nga molangtod sa kahangtoran
dinhi niining lingin nga kalibotan
og busa nagtuyoktuyok lang ang ilang gidangatan

sultihan ko ikaw sa kamatooran
nga wala dinhi ang kalipay nga walay kataposan
ang ania dinhi kadtong kadyot lamang
kadtong mga bulak nga mobuswak sulod sa usa ka oras lamang
og dayon og kalayos sa atubangan sa imong mga mata
nga morag ikaw nagdamgo lamang
diha sa hardin sa imong mga pangandoy
nga bisag usa wala gayod matuman

kanang imong gipangita
wala man diri sa atong gamay nga kalibotan
gihandom mo ang langit?
adtoa ang langit atua kana didto wala kana diri

asa ba gayod ang langit?
mao kana ang atong padulngan

pagmata palihug anaa pa kita dinhi
og ato kining ania dinhi
busa dimdima ang unsang kalipay
nga imong makita kanang naa sa dool
nga imong mahikap, hagki kana kay kana
mao ang matood sa atong pagkakaron
lahi na usab ang ugma kay

asa ba gayod ang langit?
mao kana ang atong padulngan

No comments: