kabahin sa nagpunay ug sunodsunod kanako

adunay nagsigig
sunod kanako
bisag asa ug
bisan unsa ko

kon karong buntaga
lansang
ko siya usab
usa ka
martilyo

kon unyang gabii
suga ko
siya ang mahimo usang
usa ka
poste

kon sa kaadlawon
tiil kong
gikapoy
sa laag nga
walay puas
nakita siya nakong
akong
mga tunob
nga nagpabilin
nga lapok
sa among guba
nga pultahan

gibasa ko niya
ug ako
ang nahimong libro
unya
ang akong nawong
iyang gihimong
usa ka
letra lamang

mahimo niya akong
walaon
sama sa usa ka
hunahuna

gikapoy ko
dili nako mapasama
nga ako
wala matandog
niining iyang
siging pangilabot
kanako

mibalos ko

natulog ko
ug busa
siya nahimo na lang
nga usa ka
damgo

wala ko
migawas sa balay
ug siya
nahimong usa ka
habol
nga karon
nanimahong
tawo, lago, baho,
mantsado
bulingiton
ug karon nagpunay ug
hangyo
nga unta siya
pagalabhan

kabawos ko
ania ako
sa akong
pagkabutabungol
pagkaamang

akong sukdon
kon asa gayod kutob
ang iyang
pulso
ang iyang katapusang
utong
kay karon andam
na ako
paghatod niya
sa iyang
lubong.

ang nahisupak nga nalumsan

gitagbo ko ang dakong panon
ug sa ibabaw sa tulay gilantaw ko silang tanan

sud sa dakong sug sa akong kasingkasing
gabaha ang baha sa pagduda

unsa kaha kong nasayop lang sila?
unsa kaha kon madungog nila ang hunghong sa akong kasingkasing?

yano lang: ako ang malumsan
ako ang maligsan sa dakong ligid nga gipadagan sa dakong panon

ako ang sukwahi
baho ang akong ihi

ang kasumo

nagbalik balik ang mga adlaw
walay kalainan ang ilang mga
nawong

nalit-ag kita dinhi
nahiktan
napasol
napana
apan dili mahutdan
ug ginhawa

sa tumang kasumo.

labaw pa sa karon

ang mga tingog
ania lamang sud
sa atong dughan

ay! pagkadaghan
nga kon
pamation mog
maayo

dalhon ka niini
sa imong
kabatan-on

ang unang katawa
sa bata
ang unang halok
sa mga
bayongbayong
ang unang singgit
sa pagsugot
ang katawa didto
sa plaza
ang mga kanaas
sa katre

madungog mo kini
labaw pa sa karon.

kahigal

ang kahigal
nga wala
matuman
nahisama sa
usa ka
batan-ong
namatay
tungod kay
siya naligsan

adunay buwak
sa iyang uluhan
adunay buwak
sa iyang tiilan

walay kagabhion
wala say kaadlawon

itomon nga kalag

dinhi sa
lawak sa kangitngit
kinsa ba ang
dili mangita
ug bintana

bisan lang gani
ug lungag na
lang
aron unta ako
makatilaw
ug kahayag

apan walay
bisang usang
bintana dinhi

wala bisan ug
pulgas na
lang nga lungag
aron ang akong
panit
matuplokan
ug kahayag

kay wala man

mohunong ako
pagpangita
undangon ko na
kining tanan

ang kahayag
mga punyal lang
kanang
moluba sa
akong
itomon nga
kalag

pamalak

diha sa unang ang-ang
nag-aginod ang
gustong mobalak

pagkadanlog sa
dalan
lisod subayan
sige siyang
kahulog

daghan na ug
pangos ang
iyang tuhod ug
samdan na
ang iyang kasingkasing

sa unang ang-ang pa
lamang
gusto na niyang
iisa ang iyang mga
kamot
diha sa pag-ampo

bangon!
pagkugi!

misyagit ang
mga nagtagong
mga tanghaga

kami ang
mga pulong
ug sa kahago
ug sa mga dugo
ug sa mga
pangos
kami kanimo
moangkon

kidnap

adunay kusog kaayo
nga miampo karon
atubangan sa
estatuwa ni
san antonio nga
unta ang anak niyang
gikidnap
dili lang unta nila
patyon
nga unta hatagan
siyag saktong panahon
aron
matigom ang
duha ka milyon
nga ransom
nga sa bug-os
nga pagtuman
kon itugot sa
higayon andam
gayod niyang
ihatag

midagkot na usab
siyag tulo ka kandila
nga gitagkosan sa
itom nga tinabas

wala mipahiyom
si san antonio

unsaon kaha niya
pagsulti nga ang maong
bata
hagbay rang gilabay
sa lawod sa
Jolo?